Poradnik rodzica
Rodzina po francusku dla dzieci
Nazwy członków rodziny po francusku można połączyć ze zdjęciem, imieniem i krótkim zdaniem. Maman oznacza mamę, papa tatę, a mamie babcię. Wybierz osoby, o których dziecko chce opowiedzieć, lub wymyśloną rodzinę pluszaków. Nie trzeba przedstawiać wszystkich relacji naraz.
Na start
- maman (mamą) - mama
- papa (papa) - tata
- le frère (frer) - brat
- la sœur (sör) - siostra
- la mamie (mami) - babcia
Kolejne słówka
- le papi (papi) - dziadek
- le bébé (bebe) - dzidziuś
- l'oncle (ąkl) - wujek
- la tante (tąt) - ciocia
- le cousin, la cousine (kuzę, kuzin) - kuzyn, kuzynka
- la famille (famij) - rodzina
Krótkie zwroty na co dzień
- Je t'aime (żö tem) - kocham cię
- C'est mon papa (se mą papa) - to jest mój tata
- Bonjour, mamie ! (bążur mami) - dzień dobry, babciu!
Zabawy, które utrwalają słówka
Szerszy plan: francuski dla dzieci. Do powtórki można wybrać także pierwsze słowa po francusku, bez potrzeby przerabiania całej listy naraz.
- Album rodzinny. Oglądacie zdjęcia, dziecko pokazuje i nazywa osoby.
- Drzewo rodziny. Rysujecie proste drzewo i podpisujecie je obrazkami.
- Telefon do babci. Udawana rozmowa: kto dzwoni, kto odbiera, krótkie powitanie.
- Rodzina pluszaków. Pluszaki dostają role (mama, tata, brat) i rozmawiają ze sobą.
Gotowa scenka do wspólnej zabawy
Wybierz zdjęcie osoby, którą dziecko chce przedstawić, albo wymyśloną rodzinę zabawek. Dorosły mówi jedno zdanie i wskazuje osobę. Później dziecko może powtórzyć zdanie, podać imię lub wskazać kolejne zdjęcie. To rozmowa o bliskich, nie test wszystkich stopni pokrewieństwa.
- Voici ma famille. - Oto moja rodzina.
- C'est ma sœur. - To jest moja siostra.
- Bonjour, mamie. - Dzień dobry, babciu.
Jak zmienić poziom trudności
Do znanego zdania dołóż imię, ale nie wprowadzaj od razu wielu nowych relacji. Można też nagrać krótkie powitanie za zgodą dziecka i przesłać je bliskiej osobie, jeśli samo tego chce. Nie ma potrzeby publikowania nagrania.
- Nie zakładaj jednego modelu rodziny. Wybierz osoby i relacje, które pasują do życia dziecka.
- Nie pytaj o trudne osobiste sprawy tylko po to, żeby przećwiczyć nazwę. Można zostać przy fikcyjnych bohaterach.
- Formy czułe i oficjalne mają różny kontekst. Pokaż, jak sami zwracacie się do bliskich, zamiast wymagać jednej wersji od wszystkich.
Ograniczenia, o których warto wiedzieć
- Zapis wymowy w nawiasach jest przybliżony; wzorem powinno być nagranie.
Najczęstsze pytania
Mamie czy grand-mère?
Grand-mère to forma oficjalna, a mamie (albo mémé) mówi się w domu. Dziecko do babci powie „mamie”.
Dlaczego famille czyta się „famij”?
Grupa „ille” brzmi zwykle jak „ij”. To częsty dźwięk we francuskim, warto go słuchać z nagrania.